كلمة الحق و لسان الصدق ، قائم آل محمد ابو القاسم محمد بن الحسن العسكرى مهدى موعود مظفر منتظر ( عليه الصلاة و السلام ) است كه ظهور شخص واحد در دو صورت است چون ظهور ادريس عليه السّلام در صورت الياس با بقاء اول به حال خود بدون لازم آمدن نسخ و فسخ . و چنان كه آن حضرت را شباهت با ادريس نبىّ عليه السّلام است با تنى چند از انبياى ديگر نيز هست كه در ابيات ذيل اشارتى بدان مىشود . اى عزيز رساله نهج الولاية اين كمترين ، حائز اهميتى بسزا در امر غيبت آن جناب و وجود انسان كامل در نظام أحسن وجود است ؛ اين رساله هم در مجموعه يازده رساله فارسى راقم ، و هم جداگانه مكرّر در مكرّر به طبع رسيده است ، و چنان كه در آغاز آن گفته‌ايم اين رساله سالكان قاف قلب و قلم را آيتى بسند است ، و بر شاهق طود معرفت رايتى بلند ؛ هم در جواب سائلان لسان صدق و ناطق حق است ، و هم در خطاب طالبان فصل خطاب و صوب صواب . امّا ابيات موعود ، در بند شانزدهم اثر قيّم دفتر دل گفته‌ام : امام قائم آن سرّ الهى * پناه جمله از مه تا به ماهى وليّ ختم مطلق آن جناب است * كه جان پاك او امّ الكتاب است ز نسل فاطمه بنت رسول است * همان امّ ابيهاى بتول است سمّي حضرت خير الأنام است * قيامش در جهان حسن ختام است در او جمع آمد از آيات كبرى * ز موسى و ز عيسى و ز يحيى ز خضر و يونس و ادريس و الياس * امام عصر خود را نيك بشناس حسن باب است و نرجس هست بامش * ميم و حا و ميم و دال است نامش حسن بادا فداى خاك پايش * كه باشد خاك پايش توتيايش امام عصر و مير كاروان است * هر آنچه خوانمش برتر از آنست مرا چون نور خورشيد است روشن * كه عالم از وجود اوست گلشن چو اسماى الهى راست مظهر * كه از ديگر مظاهر هست برتر ترا باشد يك قسطاس اقوم * كه قطب عالم است و اسم اعظم